Myślennik Haliny Bortnowskiej

ĆWICZENIE SŁOWNIKOWE NA TEMAT "PROFESSIO"

"PROFESSIO" - "wyznanie": wyznać, a nie zataić, okazać swoją wiarę, wydać, wyłożyć przed innymi, zwłaszcza przed władzą, sądem. W wyniku swojej profesji chrześcijanie byli rzucani lwom.

Profesja zakonna. Uroczyste śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. "Uroczyste" to znaczy przyjęte publicznie przez Kościół lokalny lub powszechny. W zasadzie składane na całe życie (po okresie próby). Stąd profes, profeska, osoba ciesząca się przywilejami należenia z przynależnością do stanu zakonnego.

Profesor - ten, kto coś głosi, wyznaje, wykłada (czy w tym miejscu to odgałęzienie?)

Profesja - fach, zawód wyuczony lub uprawiany systematycznie, być może jest tu też element deklaracji, zaliczenia się do cechu, korporacji, gildii etc.
Nie jest profesją coś, co uprawia się dla rozrywki. W sporcie rozróżnia się amatorów i zawodowców-profesjonalistów.
Określenie: "profesja" czasem rezerwuje się dla tzw. wolnych zawodów lub zawodów uprawianych "z powołania".
Prostytucja ma być "najstarszą profesją", w określeniu tym wyraża się poczucie, że jest to uprawianie pewnej sztuki wymagającej umiejętności, a także iż usługi są płatne, są źródłem utrzymania.

"Profesjonalny" - tyle, co "zawodowy", w odróżnieniu od amatorskiego, lecz także nacechowany umiejętnością, skutecznością. Dodatkowo pojawia się tu element, iż usługi profesjonalne są na ogół odpłatne. Pytanie: czy w grę wchodzi zwrot kosztów, czy jednak zysk (profit).

"Profesjonalizacja" może oznaczać przejście na system usług płatnych i / albo wzmocnienie fachowości, silniejsze gwarancje tejże, lecz zarazem i w związku z tym zamknięcie grupy uprawnionych do uczestniczenia w danym działaniu. Gdy będą to osoby zatrudniane przez organizacje na zasadach podobnych jak w instytucjach publicznych, różnica między sektorami zaczyna znikać.
Mowa więc o osobach określonej profesji, ewentualnie pracujących pro bono. Praca pro bono, jako ściśle profesjonalna, różni się od klasycznego wolontariatu, czyli takiego, w ramach którego różne osoby nieodpłatnie poświęcają czas na czynności nie wymagające uprawnień fachowych. Profesjonalizacja organizacji usuwa taki wolontariat na margines: demonstracje, akcje... Pracą tego rodzaju nieprofesjonalnych wolontariuszy można niekiedy zastąpić oddziaływanie profesjonalistów typu PR. Albo można wybrać inną drogę: uczynić pracę wolontariuszy bardziej skuteczną i satysfakcjonującą dzięki dobrej organizacji (profesjonalnej?). Ta dobra organizacja nie powinna opierać się na selekcji, wykluczaniu, konkurencji.

WNIOSKI
Ocena efektów "profesjonalizacji" zależy od rozumienia tego terminu. Myślę, że "społeczeństwo obywatelskie" - z jego istotną cechą, demokracją uczestniczącą - potrzebuje różnych organizacji "trzeciego sektora".
Funkcja wychowawcza wydatniej, bardziej uchwytnie dochodzi do głosu w organizacjach łączących profesjonalizm z otwartością, z różnymi typami wolontariatu, wspieraniem oddolnych inicjatyw.
Niestety sponsorzy chcąc eliminować ryzyko dążą do podporządkowania NGO regułom planowania i sprawozdawczości stosownym dla firm. System konkursów dyktuje cele (nieraz wspaniale wybrane), ale zewnętrzne wobec tego, co dojrzewa w ludziach. W związku z tym organizacje nie tyle profesjonalizują się, lecz poddają profesjonalizacji psychologicznie i socjologicznie nienaturalnej. Moim zdaniem przyczyną narastających anomalii, przyczyną najgłębszą, jest brak atmosfery zaufania. Obsesja zapobiegania samej możliwości nadużyć przez mnożenie i nasilanie kontroli według sztywnych reguł niszczy atmosferę aprobaty i radości. "Kontrola:" jest czym innym niż wnikliwa, ale życzliwa obserwacja.
Z braku zaufania i złych przepisów wynika też trudność zdobywania miejsc zakorzenienia grup i organizacji. Kawiarnie itp. nie rozwiązują problemu, przecież nie można tam przechowywać dobytku ani uzyskiwać rejestracji.
Ciąg dalszy mógłby nastąpić.