Myślennik Haliny Bortnowskiej

Zbliża się dzień 11 listopada. Ma to być dzień wspólnego święta wszystkich cieszących się Polską.

Z istnienia Polski, z jej tożsamości, obecności na arenie świata, z jej rozwoju cieszą się współtwórcy, obywatele, mieszkańcy i ich goście. Gdyby nie tamten listopad 1918 - oddalony o blisko 100 lat - teraźniejszość byłaby inna. Wyobrażanie sobie Polski bez jej międzywojennego dwudziestolecia - to daremna próba.

To, co umownie zaczęło się 11 listopada, do dziś jest w nas, także w najmłodszych, poprzez pradziadków, dziadków i rodziców. Tego dnia mamy się cieszyć i chcemy się cieszyć w sposób niezamącony niezgodą, wolny od akcentowania tego, co w inne dni wolno, a może nawet warto podkreślać.

Żyje w nas wiele różnych patriotyzmów polskich. Każdy ma prawo do swego.

Demonstrujmy je nie przeciw sobie. Najlepiej byłoby spleść różne, nawet sprzeczne wątki, a złożony z nich wieniec podarować nieznanym żołnierzom, twórcom i architektom niepodległości.

To marzenie.

Ze smutkiem przyjmuję pogłoski, że znów ktoś chce maszerować środkiem Warszawy, głosząc, szepcząc czy krzycząc, że nie wszyscy jesteśmy równi jako obywatele i mieszkańcy Rzeczpospolitej.

I znów inni, z którymi czuję się solidarna, zechcą spróbować tego marszu nie przepuścić, okazać, że jest nam obcy i obraża nasze uczucia. Formalnie może i jest „pokojowy", ale pielęgnuje w sobie i budzi wokół agresję. To wydaje się groźne, zwłaszcza w świetle powtarzających się antysemickich demonstracji.

Znów policja będzie narażona na to, że nie zdoła godnie i pokojowo rozładować sytuacji.

Czy musi tak być? Czy nie można już na obecnym etapie pilnie rozpocząć mediacji? Porozumienie osiągnięte drogą mediacji nikogo nie upokarza. Jeśli nastąpi, będzie wspaniałym, widomym dowodem siły i dojrzałości uczestniczących osób.

Uważam, że już teraz należy mieć na uwadze ten problem, aby czynnie zająć się nim natychmiast po wyborach. Nie znamy ich wyniku, ale mamy Konstytucję, która wskazuje, kto ma misję reprezentowania całego społeczeństwa w takiej sytuacji.

Uważam, że oparciem i autorytetem dla mediacji powinien być Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wraz z obywatelami w różnym czasie odznaczonymi Orderem 11 Listopada - Polonia Restituta.