To zdjęcie
"trzynastego kosza
na ułomki"
prowadzi
do szczegółów
przedsięwzięcia:









Kliknij w okładkę poniżej
i dowiedz się
o "Co to, to nie".
Nowa książka
Haliny Bortnowskiej
z przedmową
Adama Michnika
i posłowiem
Jerzego Sosnowskiego:
"Co to, to nie.
Myślennik
Haliny Bortnowskiej",
książka, która
może stanowić
początek istotnej debaty
o tym,
jak nie wykluczać
i jednocześnie
trzymać standardy








W sprzedaży są jeszcze
ostatnie egzemplarze
poprzednich książek, wystarczy kliknąć w okładki:

Książka
"Wszystko będzie
inaczej"


Książka do czytania
w całości za darmo
w Cyfrowej Bibliotece Narodowej
Polona

- nie tylko
na Adwent


---

Jestem uparcie nazywana publicystką katolicką , bo wielu redaktorom zależy na tym, by pokazać istnienie opinii katolickiej tego typu, co moja. Uzupełniam paletę. Redaktorzy mogą się kierować szlachetnymi względami. Bardziej liczyłabym się dla nich jako reprezentantka Kościoła niż mogę znaczyć po prostu jako ja. Biorąc realnie - tak na pewno jest.

Może szkoda - ale ja nie chcę z tego korzystać. Czuję w sobie głęboką niechęć do uzurpowania sobie tytułu, który właściwie każdy może zakwestionować: w imieniu władzy piastowanej w Kościele, albo w przekonaniu, że lepiej wie, co się z katolicyzmem zgadza, a co nie.

Jako publicystka bezprzymiotnikowa jestem świadkiem swojej wiary wolnym i dobrowolnym. Każdy może sam ocenić, z jakich pozycji wychodzę, dlaczego mówię to, co mówię. Racje zawarte są w tekście, nie w podpisie piszącego. Proszę o tej deklaracji łaskawie pamiętać czytając ten blog i inne moje publikacje.

Blog > Komentarze do wpisu

NIEDZIELA TRZECIA OKRESU ZMARTWYCHWSTANIA - NIEDZIELA WIERNOŚCI OBIETNICOM


Antyfona: Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, * opiewajcie chwałę Jego imienia, * cześć Mu wspaniałą oddajcie. * Alleluja. [PS 66(65), 1-2]

W tym czasie uczniowie poznają rzeczywistość, w której odtąd będą mieszkać. Mamy teraz – jedna po drugiej – niedziele wiary chrzcielnej. Samorekolekcje powinny prowadzić do ożywienia pamięci o Tajemnicy Chrztu, tajemnicy pozostającej tajemnicą, gdy zanurzamy się w jej blask.

Czy zdajemy sobie sprawę z potrzeby przylgnięcia do tego, co chrzest w nas sprawił i z aktualności obietnic chrzcielnych, które powinniśmy odnawiać – może nie tylko w Wielką Sobotę?

Myślę, że nie chodzi tu o jakieś skomplikowane wyznania, o wyliczanie „zobowiązań”, jakie chrzest wyraża.

Najkrótsza formuła wewnętrznie związana z dzisiejszą niedzielą to „Jezus jest Panem”. Co to znaczy? On sam teraz i na wieki! Będzie, jak jest, chociaż jeszcze tego nie doznajemy – jest wszystkim we wszystkich.

***

Czytanie z Dziejów Apostolskich [Dz 3,13-15.17-19].

Słuchając nauczania Piotra stawiamy sobie przed oczy Pana Jezusa – Jezusa, który jest Panem…

Sama się dziwię, jak to możliwe, że mając dziedzictwo tej nauki apostolskiej, przyznając się do niej – mogliśmy tyle razy i tak długo tworzyć społeczności określające się jako „chrześcijańskie”,  a jakby nie wiedzące, kto, z jakiego korzenia pochodzący, jest naszym Panem.

„Bóg naszych ojców, Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, wsławił Sługę swego, Jezusa, wy jednak wydaliście Go i zaparliście się Go przed Piłatem, gdy postanowił Go uwolnić. Zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego, a wyprosiliście ułaskawienie dla zabójcy. Zabiliście Dawcę życia, ale Bóg wskrzesił Go z martwych, czego my jesteśmy świadkami. Lecz teraz wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak zwierzchnicy wasi. A Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział przez usta wszystkich proroków, że Jego Mesjasz będzie cierpiał. Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone.”

***

Na Stole Słowa – tuż obok Dziejów List Janowy [1 J 2,1-5a].

Umiłowany uczeń – takim go pamiętamy, tłumaczy się swoim „dzieciom” w chrzcie, że pisze do nich (i do nas), by ustrzec od grzechu… Siłą przeciw złu, lekarstwem i wspomożeniem przeciw brakowi nadziei. Bo przecież Jezus nie jest postacią z przeszłości, odciętą od nas przez śmierć. On jest naszym Rzecznikiem, czyli ogniwem łączności z Ojcem. W Rzeczniku - Jezusie Ojciec widzi nas, jego przybranych braci.

Jezus nie na darmo mówi „Pokój wam”. Pokój – utrzymującym więź zachowanie przykazań.

***

Nie koniec na tym spotkaniu z Janem. Bo jeszcze w relacji Łukaszowej przywołanie doświadczenia z drogi do Emaus. Klamrą jest to, że Jezus niespodziewanie staje wśród nich. Nie jest ulotnym odczuciem. Przekonuje ich, że jest z nimi rzeczywiście nie jako duch – zjawa, lecz ten sam Żyjący. Aby o tym przekonać prosi o pożywienie. Ci, co widzieli, jak przyjmuje ziemski pokarm, stają się świadkami ostatecznego dzieła i daru.

„Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego.” [Łk 24,35-48]



czwartek, 16 kwietnia 2015, halina.bortnowska

Polecane wpisy